I can do this!

Mερικές φορές πετυχένω τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι όλα είναι δυνατά!Αισιοδοξία ρε παιδί μου!!και όντως τώρα το καταλαβαίνω!Μπορεί ο άνθρωποσ να καταφέρει τα πάντα?Υes we can!!

Πάντα πίστευα ότι δεν υπάρχει η λέξη δεν μπορώ!δεν την χρησημοποιώ συχνά!!γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει δεν μπορώ υπάρχει δεν θέλω.
Και έτσι πάντα σε όλα τα προβλήματα μου έβρισκα την λύση.ήτε ήταν δύσκολη ήτε απλή εγώ την έβρισκα...και αυτό με κάνει δυνατή!σε αντίθεση βέβαια βέβαια με κάποιους άλλους που είναι ψώνια για τα καυτορθώματά τους και τα λοιπα και τα λοιπά εγώ απλά πέφτω με τα μούτρα στους στόχους μου!πιστεύω πως όλα είναι δυνατά και έτσι το παλεύω μέχρι το τέλος!ακόμα και αμφιβολίες να έχω για κάτι προσπαθώ να δω την θετική του πλευρά!ίσως έτσι βλέπω και την θετική πλευρά της ζωής!αλλά αυτό δεν γίνεται μόνο σε εμένα!όταν κάποιος φίλος μου έχει προβλήματα κατευθείαν τα δικά του γίνονται και δικά μου.!τα προβλήματα του γίνονται και δικά μου..και έτσι μάλλον γίνομαι καλό στίριγμα στους φίλους μου.!μπορούν να σταφούν σε εμένα αν θέλουν βοήθεια..και αυτό είναι καλό σωστά?
Και ναι ίσως μαζεύονται στο τέλος πολλά προβλήματα στο κεφάλι μου δικά μου ή δικά τους αλλά θέλω να βοηθίσω..αυτό σημένει πως μπορώ!έτσι με μάθανε η γονείς μου βασικά..αν δεν ήθελα να κάνω κα΄τι απλά δεν το έκανα και έτσι έχω το συναίσθημα του πραγματικού!!μπορώ και κάνω ελευθερα όνειρα!!όνειρα δίχως όρια!!όνειρα που μπορουν να φένονται ακατόρθωτα!


                                                                                                                                      I can do this!<3

just smile!

Sometimes it's hard to take a desission...it's hard to decide which way is the better one...you should just listen to your heart..she will never betray you...
Another way to face the difficalties of life is smilling!!you can just smile and all of your sadness will go away.!all of your problems will desapear!and that's why smile is the better way to live!It can help you with the difficult situations of life<3
But you should be carefull...Not all of your problems can be solved with a smile..If you use it a lot if you smile a lot it will be useless..smile will loose  its magic!













Moreover your eyes can be the door that someone looks forward to find in order to distroy you.!Your eyes will never lie...you can easilly smile it doesn't matter if you feel it or not..you can smile if you wanna avoid excusses..you can smile in order not to cry..but no one will understand if your smile is fake or not...

But i think that your eyes will never lie to anyone..they are the key to your soul.People can easily find out if you are sad or not by looking  in your eyes.
IF YOU ARE SAD your eyes will be full of tears...
IF YOU ARE HAPPY your eyes will  sparkle!
that's why you cannot hide!



A smile can be fake...but your trully feelings will be betraied by your eyes.


 Βασικά για  να σας πω την αλήθεια το να χαμογελάς και να μην το νιώθως το θεωρώ τελείως μπούρδα..
δεν λέω...μπορεί να μην θέλεισ να δώσεις εξυγήσεις για κάτι που έχεις..κάτι προσωπικό..τότε χρησημοποιείς το χαμόγελο σαν μία μάσκα..τότε το χρησημοποιείς σωστά.

μπορεί επίσης να λέσ στον εαυτό σου ότι είσαι δυνατή..και για να αποφύγεις τα δάκρυα να χρησημοποιείς το χαμόγελο..να πέρνεισ δύναμη από αυτό..
όμως δεν μπορείς να χρησημοποιείς τα χαμόγελα σε όλες τις καταστάσεις..σε όλα τα συμβάντα ήτε χαρούμενα ήτε λυπηρά..απλά δεν μπορείς.άσε που θα σε περάσουν και χαζοχαρούμενο..:)
και μία συμβουλή αν έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε ξέρουν καλά ανθρώπους που νοιάζονται πολύ για σένα δεν πρόκειται ένα σου χαμόγελο να τους στερήσει την αλήθεια.!επειδή σε ξέρουν τόσο καλά και μόνο μπορούν κάλλιστα να καταλάβουν τι νίωθεις και τί όχι<3πρέπει να  βρείς καλύτερη κάληψη!

some people say that smile makes us happy..some other's support that we are happy when we smile!!try to use it right!your smile will be everything to someone who loves you!!<3try to make your life happy!try to live with people  who care about you..people who worry when you are sad!!try to live whith people who love smiling<3

love is a game...if you wanna play you should know the roules..if you know the roules then you can play...but the question is...do  you wanna give everything?do you wanna loose your mind in order to make someone love you?                   <3

Trying to forget..

Σκοπός μου....να ξεχάσω...
Προορισμός...ο πόνος...
Αισθήματα....πάθος..
Όλο λέω μέσα μου ότι είμαι δυνατή...έτσι τουλάχιστον μου λένε οι άλλοι..έτσι πιστέυω και εγώ...
Όλο σκέφτομαι εσένα... απλά έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν πρέπει..just don't...όμως δεν σταματούσα..απλά σε σκεφτόμουν..

Νόμιζα όμως πως αν μείνω μακριά σου για λίγο..αν σταματήσω να σου μιλάω..τότε ίσως σταματούσα να νιώθω πράγματα για σένα...το μόνο που έκανα ήταν να τα κάνω χειρότερα..
Φοβόμουν να σε βάλω στην ζωή μ..αν και το ήθελα απλά φοβόμουν..και αυτό είναι το θέμα..μετανιώνω όχι για κάτι που έκανα αλλά για κάτι που δεν έκανα...
Κάθε βράδυ ξυπνάω..βάζω το ραδιόφωνο και προσπαθώ να βυθιστώ στην μουσική..προσπαθώ να βυθιστώ στο σκοτάδι..μάλλον ελπίζω να σταματήσω να νιώθω.. έτσι ίσως είναι καλύτερα..
Όμως ενώ έχω απομακρυνθεί από εσένα..ενώ έχω καταβάλει μεγάλη προσπάθεια να σε ξεπεράσω...τσουπ..κάτι έρχετε και σε επαναφέρει πίσω στην ζωή μου..κάτι έρχεται και σε κάνει πάλι ένα αγόρι...ένα πολύ σημαντικό αγόρι για μένα..
Μετά γίνομαι άλλος άνθρωπος...έχω πάλι ελπίδες..ελπίδες για τν ζωή μου γενικά...μπορεί και να έχω ελπίδες για εμάς αλλά νομίζω πως δεν είμαι μόνο εγώ η μπερδεμένη...είσαι και εσύ.
Συνεχίζω να ξυπνάω τα βράδια...αυτήν την φορά δεν προσπαθώ να μεταπίσω τον εαυτό μου ή να καταβάλω τα συναισθήματά μου..απλά τον αφ΄ληνω να αφεθεί..τον αφήνω να  ταξιδέψει όπου θέλει..
και αυτός το κάνει..ταξιδέυει στα μονοπάτια που του χαράζεις..στα  όνειρά σου..ίσως έτσι σε καταλάβει..ίσως όχι..κουλουργιάζεται δίπλα στο κρεβάτι σου...δεν πίανει πολύ χώρο..βασικά δεν θέλει να σε ξυπνήσει..και το μόνο που κάνει είναι να σε βλέπει που κοιμάσε..του φτάνει μόνο αυτό..μετά ξαναγυρίζει πάλι πίσω σε εμένα ....τώρα πια έχουν σφραγίσει τα βλέφαρά μου και κοιμάμαι και εγώ..
Ίσως δεν μου έχεις δείξει αρκετό ενδιαφέρον..ίσως δεν με έχεις προσελκύσει αρκετά..μπορεί και να μην με έχεις κάνει να αιστανθώ μοναδική...απλά να ξέρεις...

                                                                                                   μπορώ να γίνω δική σου.

sweet dance..

Σήμερα θα σας μιλήσω για μια ανάρτηση τελείως διαφορετική...χαχα μία ανάρτηση που μπορώ να πώ ότι σημαίνει πολλά στην μικρή ζωούλα μου!!<3αν και ποτέ δεν περίμενα ότι θα συμαίνει!!

dance...είμαι μόλις 1,5 χρόνο στο κλίμα αλλά είδη με έχει κάνει να τον ερωτευτώ παράφορα!!αρχίζει σαν χόμπι..και μην μου πείτε ότι δεν είναι έτσι...και εγώ έτσι το άρχισα..αλλά μετά κατάλαβα τί πραγματικά έχει σημασία..

όταν πατάς τα πόδια σου πάνω στην κατάμαυρη σκηνή..και βλέπεις τόσσες χιλιάδες ανθρώπους που έχουν έρθει για να σε δουν να χορεύεις..αλλά ξαφνικά μόλις βάζουν την μουσική να πέζει όλα από σκοτεινά γίνονται αόρατα..γίνονται θολά...τα πόδια ου καίνε είναι  σαν να θέλουν να σου σκίσουν την σάρκα και να βγούν έξω..αλλά με την πρώτη νότα τα πάντα σταματάνε ..ο χτύπος της καρδιάς σου γίνεται ποιο έντονος και η ανδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο...τα χέρια σου γίνονται αυτόνομα.δεν μετράει τίποτα παρά μόνο τα πόδια σου..που κινούνται μαγικά από μόνα τους γιατί ξέρουν πολύ απλά τί πρέπει να κάνουν..δεν τα καθοδιγείς εεσύ αυτά καθοδιγουν εσένα..

και ξεχνάς τί βρίσκεται από πάνω..περπατάς και το μόνο που κάνεις είναι να αφήνεις την μουσική να σου μιλήσει..έστω και για μία στιγμή...και στο τέλος όταν τελείωσεις και πέσεις αγανακτησμένη dead πάνω στην σκηνή αφήνεις το χειροκρότημα να σε ανατριχιάσει...αφήνεις τα πάντα να φανούν φωτεινά..(και τις μικρές ψιθυριστές φωνούλεςς τον φίλων σου επίσης χαχαχαχ σ'αγαπάμε<3)

έχει αρχίσει και χτίζεται μία ζωή...οι γονείς είναι οι καθηγήτριες και το τραγούδι....τα αδέρφια είναι οι συνχορεύτριές μου...και περνάμε ωραία...αν εξερέσεις τις τουμπες που τρώμε κάθε φορά^_^<3

Και έτσι απλά από ένα χόμπι καταντάει καθημερινότητα...ζωή<3 μία ζωή που θέλω πολύ να ζήσω...

μία ζωή που έχει και το σύγχρονό μέσα της...

Πληγωμένη..

Σε κοιτούσα από εκεί....
Με κοίταξες και εσύ...με αυτά τα μελαγχολικά μάτια..
Σε πέτυχα όμως...σε έπιασα να με κοιτάς..και τότε σου χαμογέλασα..
ένα απλό χαμόγελο με τόσα μυστικά..με τόση θλίψη για χαμόγελο..
το ξέρω  πως κάνω λάθος..το ξέρω πως είσαι λάθος..όμως τα λάθη με ελκύουν.πάντα το έκαναν..και μετά?μετά τί?σε είχαν περιτρυγηρίσει τόσοι...είχα πέσει στην σιωπή..
δεν άκουγα τίποτα παρά μόνο την χροιά της φωνής σου..τίποτα άλλο δεν μετρούσε για μένα..
το μόνο που ήθελα ήταν να έρθεις κοντά μου... ήθελα μόνο μία αγγαλιά..ένα χαμόγελο..
ένα φιλί..και τα πήρα..όμως δεν ήταν δικά μου..
Σε κοιτούσα από εκεί..μα δεν ήμουν η μόνη..
Με κοίταξες και εσύ..αλλά όχι μόνο εμένα...
περίμενα να με κάνεις να νιώσω κάτι..ίσως και να περίμενα λίγη αποκλειστικότητα..
αλλά δεν την πήρα..εναντιθέτως συνέβη το αντίθετο..μπορεί να είμαι εγωίστρια..αλλά νομίζω πως εσύ με κάνεις να είμαι...φέρομαι σαν παιδί..ναι αυτό είμαι..και δεν είναι όμορφο..ούτε αστείο..δεν είσαι πια κάτι απλό για εμένα..είσαι κάτι παραπάνο..μία καθημερινότητα..
Και ναι λοιπόν δεν ανταμίφθηκα..γύρισα σπίτι και το μόνο που γευόμουν ήταν η πικρή γεύση της ταπείνωσης..ένιωθα μελαγχολία..ένιωθα μοναξιά..μου είχες πάρει τα πάντα..πώς μπόρεσα να σχηματίσω ελπίδα?και γενικά νομίζω πως δεν μπορούμε να σχηματίσουμε καμία ελπίδα...
είμαστε από 2 διαφορετικούς κόσμους...αν και ο δικός μου έλκει τον δικό σου ....ποτέ δεν θα παύουν να υπάρχουν εμπόδια..τα οποία είναι πέρα από τις δυνάμεις μου..
δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω.....
Ξέρω πολύ καλά τί πιστεύεις...νομίζεις ότι με ένα σου χαμόγελο μπορείς και κρίβεις την θλίψη σου..στους άλλους πιάνει..σε εμένα όμως όχι..Ξέρω πως νίωθεις..είσαι κουρασμένος..σε έχουν κουράσει οι καθημερινές κουλτούρες της ζωής σου..νιώθεις ποιο μεγάλος από ότι είσαι γιατί μόνο και μόνο οι καταστάσεις που περνάς είναι πολλές για να αντέξει ένας έφηβος..και σε καταλαβαίνω..\\
προσπαθώ τουλάχιστων..
Σε κοιτούσα από εκεί..αλλά δεν ήταν τα δικά μου τα μάτια που σε κοιτούσαν με λατρεία..ήταν κάποιας άλλης...ξένης..και όχι μόνο μίας..
Με κοίταξες και εσύ..χαμογέλασες αλλά εγώ ήξερα πως αυτό το χαμόγελο δεν ήταν δικό μου..
Και μετά κατάλαβα..ίσως να μην πρέπει να είμαστε μαζί..ίσως να μην είναι γραφτό..ίσως να μην μου αξίζεις ή να μην σου αξίζω..ποιος ξέρει?πάντως να ξέρεις ότι εγώ παραιτούμαι..παύω να προσπαθώ για εμάς..θα είσαι αόρατος για εμένα όπως είμαι και εγώ αόρατη για εσένα..
                                                                                                                   αντίο λοιπόν...για πάντα...

Γλυκός θάνατος..!

Κάθε σκοτεινή μου ανάμνηση είναι το δικό σου φως ...κάθε τι που με πληγώνει εσένα σου αρέσει..κάθε σ αγαπώ έχει διαφορετική έννοια πάντα για σένα...κάθε μου δάκρυ αντιπροσωπεί ένα σου χαμόγελο...κάθε μου χαμόγελο αντιπροσωπεί την δική σου θλίψη..κάθε μου ελπίδα είναι η δική σου απογοήτευση..και κάθε μου απογοήτευση είναι το ππαραθυράκι τηςς ζωής σου που ψάχνεις απεγνοσμένα..

   Και για αυτό σ'αγαπώ...πάντα με τραβούσε το διαφορετικό....το αντίθετο..εκπροσωπείς το ναρκωτικό μου..ναι αυτό είσαι για μένα..ένας γλυκός θάνατος..ένας θάνατος που πρέπει na τον υποστώ καθημερινά...
  Και αυτό είναι που μου αρέσει..θέλει τόλμη..κουράγιο..επιμονή και πείσμα για να είμαστε μαζί..θέλει δύναμη κάτι που εγώ διαθέτω και θα διαθέτω για πάντα..θέλει δάκρυα...αν και αυτό δεν αρέσει και πολύ αλλά έχω αύθονα από αυτά επίσης...πρέπει να τα υποστώ όλα..πρέπει να ξεπεράσω τις δυσκολίες και να κοιτάξω την θετική πλευρά..
  Και η ερώτηση είναι ..."δεν πληγώνομαι?"...
Ξέρετε πόσσες φορές θέλω να τα παρατήσω..ξέρετε πόσσες φορές πιστεύω  ότι μία λέξη είναι η σωτηρία μου?(χωρισμός)όμως έτσι δεν είναι και η αγάπη?πονάει μεν αλλά ανταμίβεσαι..πρέπει να προσπαθείς με νύχια και με δόντια να τον-την κρατήσεις κοντά σου..και αυτό δεν είναι εύκολο..
 υπάρχει και ο εύκολος δρόμος..μπορείς και έχεις και δεύτερη επιλογή..και αυτή είναι το μικρό τερατάκι στο βάθος του μοιαλού σου που σου λέει ότι μπορείς να βρεις και καλύτερο από αυτόν..
 Όμως δεν το αφήνω να νικήσει...πάντα θα με τραβούν τα δύσκολα..άρα τα σωστά..όχι ότι δεν έχω όρια..όρια υπάρχουν...και η λέξη τλειώσαμε υπάρχει..όμως είναι ο τελετέους άσσος στο μανίκι μου..
 και πρέπει αν συμβούν πολλά για να τον χρησημοποιήσω..
Και ξαναπάω πάλι πίσω..είναι ο γλυκός μου θάνατος...κάτι που με σκοτώνει άλλα με γλυκό τρόπο..κάτι που με τραβάει και που με κάνει να θέλω να τα δώσω όλα..όλα για το τίποτα...κάτι που θέλω να γευτώ..κάτι που θέλω να ζήσω όποιο και αν είναι το τίμημα..και αυτό είναι που με σκοτώνει γλυκά...με πληγώνει ώσπου να λυγίσω..είναι μία δύναμη που με τραβάει ώσπου να πέσω..είναι κάτι που με χτυπάει ώσπου να πονέσω..και αυτό είναι και η αγάπη..
 Αυτήν την στιγμή γράφω και η καρδιά μου χορεύει σαν τρελή..είμαι μπερδεμένη με όλο αυτό το ζήτημα..πολλά είναι τα πράγματα που με απασχολούν και με πληγώνουν άρα πολλά είναι και τα δάκρυα που ρίχνω αυτήν την στιγμή..γιατί παρόλο που φωνάζω στον εαυτό μου να αντέξει εκείνος καταρέει..παρόλο που θέλω να μείνω μαζί σου κάτι με τραβάει να φύγω..παρόλα τα όσα είπα και πάλι έχω αμφιβολίες για ΕΜΑΣ... ?και όλο αυτό ξέρεις γιατί συμβαίνει?γιατί είμαι μόνη μου..δεν έχω βοήθεια από κανέναν..δεν έχω από κάπου να πιαστώ...και έχω και κάτι άλλο να σου πω...δεν ξέρω που ανήκει η καρδιά μου είναι δική σου ή μήπως όχι?..τελικά όμως ένα μετράει..κάτι που έχεις παραλύψει εδώ και καιρό...κάτι που έχεις καταφέρει μόνος σου..?σε έναν γλυκό θάνατο...στον γλυκό θάνατο της σχέσης μας.