Μην μ'αφήσεις...

  -Μην φύγεις..Φοβάμε...
 -Πρέπει να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου..
 -Μην με αφήσεις δεν μπορώ..
 -Πρέπει να τα καταφέρεις..
 -Μην με αφήσεις θα πεθάνω...
Και την άφησε....
 Η κοπέλα απαρηγόρητη έψαχνε να βρει τρόπους να τον κρατήσει...να τον κάνει δικό της αλλά μάταια...δεν μπορούσε...δεν άντεχε...Και αυτό την σκότωνε...
 -Μην με αφήσεις...Δεν θα αντέξω..
 -Κι' όμως μπορείς....
 -Μην με αφήσεις..Δεν θα ζήσω..
Κι όμως την άφησε...
 Η κοπέλα απαρηγόρητη για διπλή φορά..σίγουρη πια για την απομάκρινση του αγοριού.... έψαχνε απεγνωσμένα να βρει κάτι να του πει...
 -Μην με αφήσεις...Θα χαθώ...
-Τον δρόμο τον ξέρεις...
 -Μην με αφήσεις...Θα πνιγώ..
-Κολύμπα μέχρι την ακτή..κολύμπι ξέρεις..
 Και πάλι έφυγε και την άφησε...
 Όμως ήξερε τι έπρεπε να του πει...Ήξερε αυτήν την μικρή λεξούλα που περιπλανιώταν στο μυαλό  της....Ήξερε τι θα τον κρατούσε κοντά της...
-Στάσου μην φεύγεις....
-Γιατί?
 -Σ'αγαπώ...!
<3<3

Αδιαφορία...Κυριαρχία!

''Μα καλά πώς ήρθε αυτή έτσι στο σχολείο??Πώς κυκλοφορεί έτσι?''
''Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη πριν έρθει?''
 Και αναρωτιέμαι γιατί να το κάνουν αυτό?πείτε μου βασικά εσείς...Όλο και κάποιος θα βρεθεί να σας σχολιάζει σαρκαστικά ή να τον ακούσετε να σχολιάζει κάποιον άλλο...Ήτε φίλο σας ήτε όχι...
  Εε και τΙ έγινε άμα πας μιά μέρα ξεμαλιασμένη ή με μουτζουρομένη μάσκαρα κάτω από τα μάτια?..Τί έγινε άμα έχεις ένα μεγάλο σπυρί στο κούτελο(σημάδι εφηβίας ή Π)και έχεις βάλει ένα κιλό make up για να το καλήψεις?Τι έγινε άμα το μπλε δεν πάει με το κόκκινο ή τα παπούτσια σου δεν πάνε με την μπλούζα σου?Άμα τα μαλλιά σου δεν σου πάνε πιασμένα γιατί έχεις μεγάλα αυτιά?Άμα το παντελόνι δεν σου πάει γιατί έχεις μεγάλους γοφούς?Άμα...Άμα..ΆΜΑ...
 Δικαιώματα...Ζήλια..Καχιποψία...Δεν μπορούν να σταματήσουν να σε κρίνουν και να σε κοιτάζουν ήτε επειδή είσαι πολύ όμορφη και ψάχνουν ένα μειωνέκτιματα σου να βρουν για να συζητάνε(όμορφη εξωτερικά ή εσωτερικά)..Ίσως νιώθουν ανώτεροι...Ίσως βάζουν τον εαυτό τους σε ψηλότερη θέση μειώνοντας τους άλλους..Ίσως..Ίσως..ΙΣΩΣ...
  Σκεπάσου με μια κουκούλα και φόρα ακουστικά??Κακή επιλογή...Φέρσου κανονικά..Γέλα διασκέδασε..Φώναξε..Χαχάνισε..Αδιαφόρησε...Θα σταματήσουν απευθίας να σε σχολιάζουν..Θα έχεις νικήσει...Θα τις έχεις κάνει να καταλάβουν αυτό που έπρεπε...Θα τις κάνεις να καταλάβουν ότι τα σχόλιά τους δεν σε αποδυναμώνουν απλά σε κάνουν ποιο...δυνάτη...
 Η αδιαφορία είναι η κυριαρχία..Το κλειδί τις απελευθέρωσής σου...=\

Πόσο σε θέλω

Στην άκρη του απύρου...
Στιγμούλα τουονείρου..
Σταγόνα που στάζει...
Πόσο σου μοιάζει..
Φωτιά στον αέρα...
Στον κόσμο φοβέρα...
Στην νύχτα κουρνιάζει..
Πώς σε τρομάζει...
Σου μοιάζει σελήνη που να βρω γαλήνη..
Στον Αδη ανατέλω ...
Πόσο σε θέλω...
Πόσο σε θέλω...
Πόσο σε θέλω..
Κόντρα στους νόμους..Ερήμμου προφήτης..
Σημάδια στην άμμο που απόψε θα σβήσεις....
Ασπρόμαυρο μέλλον...Σκυφτός μετανάστης..
Σταθμός στο ραδιόφωνο που πρέπει να αλλάξεις...
Σου μοιάζει Σελήνη που να βρω γαλήνη ..
Στον Άδη ανατέλω..Πόσο σε θέλω..Πόσο σε θέλω
Πόσο σε θέλω..
Πόσο σε θέλω..
Πόσο σε θέλω....
Πόσο σε θέλω....
Πόσο σε θέλω...
Πόσο σε θέλω....Αααα...
.........
ΠΟΣΟ ΣΕ ΘΕΛΩ.....<3

Παράλογο??Καθόλου!!

''Μα πώς είναι δυνατόν να μου πει κάτι τέτοιο??Δηλαδή σκέφτεται πριν το πει??Δεν σκέφτεται οτι θα με πληγώσει?''την ρωτάω κοφτά!!
''Δεν νομίζω να το κάνει επίτηδες!!Δεν νομίζω καν να καταλαβαίνει την λέει!!Καλή μου δεν το κάνει σκόπιμα''μου απαντάει εκείνη ψύχραιμα...
  Και ναι μετά το επόμενο τηλεφώνημά του όλα είχαν ξεχαστεί..Όλες οι αμφιβολίες μου είχαν σβυστεί...Τα πάντα που με πείραξαν χάθηκαν...Μα πώς είναι δυνατόν?Να προσσπαθώ να του κρατήσω μούτρα για κάτι που μου είπε και με το που ξεστομίσει κάτι όμορφο όλα να σβήνονται..όλα να χάνονται..όλα να φεύγουν..
 Εκμετάλευση συναισθημάτων...Ναί αυτό κάνει...Ξέρει πόσο τον λατρεύω και το εκμεταλεύεται(όχι ότι εγώ δεν το κάνω)  ή αλλίως είναι θέμα....φύσης!!Χαχα ποιός ξέρει??
 Όμως όταν αγαπάς κάποιον όλο και κάτι μπορεί να σου πεί για να σε πειράξει σωστά?Όλο και κάτι δεν πρέπει να βρείται για να μαλώσετε?Από το άν οι τρίχες των μαλλιών του είναι μαύρες ή καστανές μέχρι και το αν η γη έλκεται από τον ήλιο!!Ναι μέχρι και τα ποιό ασήμαντα πράγματα κοντά του είναι σημαντικά και τα ποιό σημαντικά..ασήμαντα.!!!
  Σε κοιτάζει και όλα σκοτεινιάζουν...Σε αγγίζει και όλο σου το είναι θέλει να χωθεί το άγγιγμά του και να το κρατήσει για πάντα...Σε φιλάει και εύχεσαι να κρατήσει για πάντα!!!
  Παράλογο?/ΚΑΘΌΛΟΥ:D:))

Η σκάλα!

''Έφτασες?''

''Όχι''

''Έπεσες?

''Όχι''

''Γλίστρησες?''

Η ζωή μου είναι σαν μία σκάλα...υπάρχουν μέρη της που θα ανέβω..Υπάρχουν άλλα που θα κατέβω.. υπάρχουν άλλα που θα γλιστρήσω αλλά θα σηκωθώ στιγμιαία ή θα με σηκώσουν...Μία μόνο περίπτωση δεν υπάρχει...Ποτέ δεν θα φύγω από την σκάλα αυτή...Ποτέ δεν θα φτάσω τον πάτο ή την κορυφή της!!Ποτέ δεν θα το θυμάμαι βασικά.Και μερικές φορές θα αφήσω και άλλα αγαπημένα πρόσωπα να ανέβουν μαζί μου..!

 Το πέσιμο πονάει...Είναι τα αρνητικά της ζωής μου..Τα λάθη που έχω κάνει..Οι απογοητεύσεις που έχω νιώσει και που έχω κάνει να νίωσουν οι άλλοι...Τα λόγια που με πλήγωσαν...Οι πόρτες που έκλεισαν...Τα δάκρυα που κύλισαν...!

 Το σκαλοπάτι...Ένα σκαλοπάτι που κάνεις τα πάντα να το ανέβεις....Οι επιτυχίες της ζωής...Τα χαμόγελα που σου χαρίζουν..Τα μπράβο που ακούς όταν κάνεις κάτι καλό...Οι περιφάνεια που νιώθεις για το 20αρι   στο διαγώνισμα της Φυσικής..Το φιλί από τον 'καλό' σου γιατί τον αγαπάς έτσι όπως είναι αδιαφορώντας για τα μειονεκτήματά του...

 Το γλίστρημα τρομάζει..πέφτεις..κάνεις κάτι κακό και πέφτεις όμως όχι...Δεν σε αφήνουν...Κάποιοι σε κρατάνε ακόμα παρά το πέσιμό σου...Κάποιος σε συνχωρεί παρά όσα έκανες και όσα του είπες...Κάποιος περιμένει να ακούσει την άποψή σου..τα παράπονά σου..τα προβλήματά σου...ο Φίλος σου...Αυτός σε κρατάει όταν γλιστράς...Αυτός σε συμβουλεύει για τα διλήματα τησ ζωής σου..αυτός ακούει τα προβλήματά σου και ξαφνικά τα θεωρεί δικά του...   

   Και έτσι δεν γλιστράς...Πέφτεις και σηκώνεσαι..Κλαίς και γελάς..Αγαπάς και μισείς....Ανεβαίνεις και κατεβαίνεις...Υπάρχουν ώρες θριάμβου..ώρες χαράς και τιμής..Υπάρχουν ώρες ήττας..Ώρεσ απογοήτευσης και λύπης..Υπάρχουν ώρες που ότι σε κρατάει είναι το χέρι του φίλου σου...Μην ξεχνάς όμως..!Την σκάλα σου εσύ την ορίζεις....!!!

  Εσύ επιλέγεις ποίος θα είναι ο συνοδός σου στο ταξίδι της ζωής σου και ποιός όχι...!Μην αφήσεις να σου κλέψουν τα όνειρα..!Είναι δικά σου!!

         Για σένα Λ*

I miss you!

Μμμ άμα σας πώ ότι δεν μπορώ να θυμηθώ την ζωή μου χωρίς εκείνες?...Και ούτε μπορούσα να την φανταστώ κιόλας...?Αμα σας πώ ότι το θεωρούσα απίθανο  και απίστευτο ότι θα τις αποχωριζόμουν ποτέ? Ότι ακόμα δεν το έχω πιστέψει και ας έχουν περάσει 2 χρόνια?Και ναι είναι κάτι που με σκοτώνει γιατί η ατυχία μ έχει βαρέξει σύννεφο και η ζωή στρέφεται εναντίον μ γιατί μου πήρε τα 2 πολυτιμότερα πλάσματα στην ζωή μ...Τους 2 μεγαλύτερους και ομορφότερους  αγγέλους μου....Και μεν μου τα πήγε στο ομορφότερο μέρος τη γησ αλλά δεν παύει να μ τα πήρε...Τα χρόνια περνάνε οι αναμνήσεις μεγαλώνουν όπως και εκείνες και η αγάπη που τρέφω για εκείνες μένει σταθερές...Γιατί μπορεί τα χρόνια να περνάνε τα μαλλιά να μακραίνουν το σώμα να αλλάζει ακόμα και ο χαρακτήρας τους να αρχίζει να διαμορφώνεται αλλά η αγάπη μ δεν έχει αλλά3ει στάλα και ούτε θα αλλάξει...απλά θα μεγαλώσει!!!!

Σας λατρεύω ψυχές μ!!!Και μ λείπεται κάθε μέρα και περισσότερο αλλά δεν θα αλλάξει τίποτα!!!Η αγάπη μ θα μένει ίδια ...!!!

Ι miss you!!!<3

Για σένα Θ*

Μπαίνω μέσα στην τάξη και κάθομαι στην συνηθισμένη θέση μ στο τέλος τις μεσαίας σειράς.....Σήμερα παιδιά θα καλωσωρίσουμε μία καινούργια μαθήτρια στο σχολείο μας...!!Μπαίνει λοιπόν μέσα μία κοπέλα ψηλή,αδύνατη,όμορφη που στην συνέχεια κατάλαβα ότι είναι και μοναδική....Η κοπέλα αυτή που δέθηκε μαζί μου με τις μέρες...Η κοπέλα αυτή που μου στάθηκε όπως της στάθηκα και εγώ τις περισσότερες δύσκολες στιγμές!!! Περνούσαμε υπέροχα μαζί:)! όσο κράτησε τουλάχιστον!!''Μα να τα φτιάξω μαζί του ?''μα πώς σου φαίνεται?''Μα δεν είναι πολύ όμορφος?''Και καθώς περνούσε ο καιρός και το Θ' μου τα έφτιαξε με ένα παιδί  όλα  ήταν υπέροχα και για εμένα και για εκείνη...Πηγαίναμε βόλτες με τα κορίτσια κουτσομπολεύαμε όποιον μας κάπνιζε..Θάβαμε της''π....''του σχολείου και γενικά είχαμε βρει έναν τρόπο να περάσει ξέγνοιαστα ο χειμώνας μας..Αν και τελικά καταλάβαμε ότι αυτό τελικά ήταν που δεν έπρεπε να κάνουμε...Γιατί όταν πια περνούσε ο χειμώνας...
''Αφού δεν βγάζει πουθενά και αφού το συνεχίζεται δεν φοβάστε μήπως πληγωθείτε όλες?Δεν φοβάστε μήπως ξέρω και εγώ μήπως δεν μπορείτε να την αποχωριστείτε και να σας αποχωριστεί?''
''Όταν έχεις έναν υπέροχο άνθρωπο δίπλα σ και μοιράζεστε κάποια πράγματα όλο και κάποια δυσκολία θα περάσεις μαζί του είτε μεγάλη είναι αυτή είτε μικρή...Στην δική μ την  περίπτωση είναι μεγάλη..Αλλά θα την αντέξω και θα την στηρίξω..Δεν θα την εγκαταλείψω!!'' της απάντησα κοφτά...
Και έτσι καθώς περνούσα η μέρες υπερβολικά γρήγορα έφτασε η μέρα που το Θ* έπρεπε να φύγει έπρεπε να γυρίσει πίσω..έπρεπε να συνεχίσει μπροστά..Είχε έρθει η ώρα του αποχωρισμού..μία ώρα που όλες φοβόμασταν...Έτσι ήμασταν όλες στο αεροδρόμιο με ένα πακέτο χαρτομάντιλα η κάθε μια και χαιρετούσαμε το Θ* μας αν και αυτό δεν σημαίνει ότι την έχουμε βγάλει από την ζωή μας...
ΕΓΩ προσωπικά όχι.....<3<3
Για σένα Θ*